Gustavo López tivo que esperar un ano para disputar un partido completo co Celta. O extremo arxentino tivo a oportunidade o domingo pasado en Montjuic de intercambiar a súa camiseta ao final do encontro cun contrario. Isto non lle ocorría desde aquel inesquecible triunfo dos celestes no Bernabéu o 10 de setembro de 2005 cando a afección merengue despediu con silbidos a Ronaldo, Zidane, Robinho e Beckham. O Celta había desenmascarado o proxecto de Florentino Pérez contando cun xogador que non pasou dos seis partidos como titular e dez saíndo desde o banquiño en toda a tempada.
Malia a súa boa actuación no coliseo madrileño, Gustavo López non atopou sintonía con Fernando Vázquez, que xa na cuarta xornada do campionato, na visita ao Villarreal, mandouno á suplencia.
O banquiño sería o espazo habitual durante gran parte da Liga para un dos ídolos da afección viguesa, que coa súa constante presión desde a grada conseguiu que o veterano futbolista recuperase a titularidade na pechadura de campaña -ante o Getafe- logo de perdela na oitava xornada. Ese día, 13 de maio, non o esquecerá xamais, recoñecía fai unhas semanas, con todo o estadio coreando o seu nome e dirixíndose ao presidente para que lle renovase o contrato.
Onte, tras finalizar o adestramento de recuperación na Madroa, Gustavo López restaba importancia ao longo paréntesis sen disputar un partido completo como celeste. "Si, bo, o último foi o ano pasado". Tanto cambiou a súa situación no persoal, que o extremo zurdo que agora xoga a pé cambiado fai un balance demasiado optimista do seu pasado recente. "Os primeiros partidos da pasada tempada xogueinos completos". ¿Cales? E engade: "En Madrid e algún máis tamén". Só acerta coa cita do Bernabéu porque xa non tería ocasión de xogar noventa minutos seguidos ata o pasado domingo.
Dos dezaseis partidos que disputou co Celta a tempada anterior, dez saíu desde o banquiño para gozar normalmente do último cuarto de hora. Era como unha despedida a prazos dun xogador magistral que recuperou a titularidade e o brillo ante o asombro dos seus detractores. "Estou contento porque cada día teño máis minutos, e iso para min é importante, E, como sempre digo, e nesta semana máis que nunca, hai que seguir traballando para que as cousas salgan ben".
A el, polo momento, vaille moi ben no equipo, onde recuperou a titularidade para converter a banda dereita nun pesadelo para os equipos rivais. Todo sucedeu dun ano a outro, nunha traxectoria sen fin.